اهداف: ونوگرافی تشدید مغناطیسی براساس تصویربرداری پذیرفتاری مغناطیسی از دی اکسی هموگلوبین وریدها به عنوان ماده کنتراست ذاتی استفاده می کند. اختلاف پذیرفتاری مغناطیسی بین دی اکسی هموگلوبین، اکسی هموگلوبین و پارانشیم، کنتراست وریدی بی نظیری می دهد. هدف از این مطالعه، بررسی سکانس های مختلف تصویربرداری تشدید مغناطیسی و تصویربرداری پذیرفتاری مغناطیسی برای نمایش ترومبوز سینوس های وریدی بود.مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی، در مرکز تصویربرداری پزشکی شفا در شهر اصفهان از مرداد 1392 تا شهریور 1393 انجام شد و 12 بیمار مبتلا به ترومبوز سینوس های وریدی با استفاده از تصویربرداری تشدید مغناطیسی، تصویربرداری پذیرفتاری مغناطیسی و ونوگرافی تشدید مغناطیسی با کنتراست فازی آنالیز شدند.یافته ها: در همه بیماران، ترومبوز سینوس ساژیتال فوقانی، سینوس های عرضی و سیگموئید تحت حاد به طور موفقیت آمیزی در تصویر برداری پذیرفتاری مغناطیسی نمایش داده شد. فقط در یک مورد، ترومبوز سینوس های عرضی و سیگموئید چپ و ورید ژوگولار چپ در مرحله زمانی تحت حاد در تصاویر وزنی T1 قابل تشخیص بود. ترومبوز سینوس های وریدی تحت حاد در تصاویر وزنی T2 در 6 بیمار قابل تشخیص بود. ونوگرافی تشدید مغناطیسی با کنتراست فازی ترومبوز سینوس های وریدی حاد و تحت حاد را در همه بیماران نشان داد.نتیجه گیری: تصویربرداری پذیرفتاری مغناطیسی، ارزش تشخیصی بالایی در نمایش ترومبوز سینوس ساژیتال فوقانی، سینوس های عرضی و سیگموئید تحت حاد دارد.

زمینه: تصویربرداری ملکولی روشی نوین در بررسی مطالعات فیزیولوژیکی در ابعاد مولکولی می باشد. از میان روش های مختلفی که برای این منظور معرفی شده است، روش اسپکتروسکوپی تشدید مغناطیسی (MRS) امکان مطالعه دقیق تر فعالیت های ناحیه مغز و نیز تومورهای نواحی مختلف بدن را فراهم آورده است.مواد و روش ها: در این مطالعه مروری، با استفاده از کلید واژه هایی از قبیل MRS، Molecular imaging و Cancer در سایت های معتبر علمی نظیر PUBMED و ISI به بررسی مطالعات انجام شده و یافته های حاصل در زمینه MRS پرداخته شد.یافته ها: تصویربرداری MRS امکان مطالعه اختلالات در ناحیه مغز از قبیل بیماری آلزایمر و سرطان های مغز و پروستات و سایر ارگان ها را فراهم می آورد. این روش همچنین در تشخیص (میان بافت نرمال و سرطانی، انواع مختلف سرطان، و نئوپلاستیک از غیر نئوپلاستیک)، طراحی مطلوب ترین رژیم های درمانی برای هر بیمار و نیز مانیتور کردن بیماری بعد از درمان مورد استفاده قرار گرفته است.نتیجه گیری: روش تصویربرداری MRS روشی نوین در تصویربرداری ملکولی است که می تواند در انواع تشخیص های افتراقی مورد استفاده قرار بگیرد. این روش می تواند عدم توانمندی روش MRI در بررسی آسیب شناسی را برطرف نماید.

مقدمه: Multiple sclerosis (MS) یک بیماری حاد و خودایمنی است که سبب التهاب و تخریب میلین در سیستم عصبی مرکزی می شود. در این مطالعه، از سکانس دیفیوژن با مقادیر مختلف b-value استفاده شد تا مقدار بهینه ی آن مشخص گردد. این مطالعه با هدف بررسی پلاک های فعال MS با استفاده از روش Diffusion-weighted imaging (DWI) و مقایسه ی دقت تشخیصی آن با روش افزایش کنتراست انجام شد. روش ها: این مطالعه ی مقطعی بر روی 90 بیمار مبتلا به MS-بر اساس معیارهای Mc Donald-که به مرکز تصویربرداری شفای اصفهان ارجاع شده بودند، انجام شد. محل پلاک ها و تعداد آن ها توسط پزشک رادیولوژیست در چک لیست مربوط ثبت گردید. تصویربرداری با استفاده از سیستم Siemens مدل Avanto، با قدرت 5/1 تسلا و کویل سر استاندارد انجام شد. یافته ها: تصاویر وزن دیفیوژن (Diffusion weighted) با b-valueهای پایین، رابطه ی مستقیم و معنی داری با روش Contrast enhancement (CE) در تعیین پلاک های فعال دارند (005/0 = P). تصاویر با b-value برابر 500، بیشترین حساسیت (75 درصد) و ویژگی (7/87 درصد) را در تشخیص پلاک های فعال داشتند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که روش DWI با دستگاه 5/1 تسلا توانایی متمایز نشان دادن پلاک های فعال از غیر فعال را دارد؛ چرا که تصاویر DWI با b-valueهای پایین، رابطه ی مستقیم و معنی داری با روش CE در تعیین پلاک های فعال داشتند.

1مقدمه: این مقاله روشی جدید برای تشخیص بیماری آلزایمر بر اساس ویژگی­ های تصاویر تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) ارائه می­ کند. تصاویر MRI با حداقل 3 تسلا و ضخامت 3 میلی­متر برای تعیین پلاک­ های پیری و کلاف­ های مارپیچی ثبت می ­شود. روش کار: ویژگی های تصاویر MRI مانند آتروفی لوب گیجگاهی میانی، حجم ماده سفید، حجم ماده خاکستری، مایع مغزی نخاعی و عدم تقارن تعیین می شود. افراد به سه گروه افراد سالم، بیماران خفیف و شدید تقسیم شدند. عدم تقارن و میانگین آتروفی لوب گیجگاهی با پیشرفت بیماری آلزایمر افزایش می ­یابد، زیرا میزان آسیب به لوب گیجگاهی در تصاویر MRI بیماری آلزایمر افزایش یافته است. یافته­ها: صحت نتایج شبکه عصبی Elman با ویژگی های استخراج شده از تصاویر MRI با صحت نتایج شبکه عصبی کانولوشنی مقایسه می شود. صحت نتایج با ترکیب ویژگی­ ها در افراد سالم 82/5 درصد بود. در بیماران آلزایمر خفیف 86/5 درصد و در بیماران آلزایمر شدید 94/5 درصد است. نتیجه­گیری: بالاترین صحت نتاج در گروه بیماران مبتلا به آلزایمر شدید و مناسب ترین ویژگی در بین ویژگی های تصاویر MRI، میزان آتروفی لوب گیجگاهی داخلی است. استفاده از شبکه عصبی کانولوشنی نشان می­ دهد که صحت نتایج در گروه سالم 98 درصد، در گروه خفیف 97/7 درصد و در گروه بیماران شدید 97/5 درصد است. این نتایج نشان می­ دهد که عملکرد شبکه عصبی کانولوشنی در مقایسه با شبکه عصبی Elman دارای صحت نتابج بیشتری است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

تصویربرداری مولکولی به روش تشدید مغناطیسی با ردیابی عامل های کنتراست، امکان تشخیص زود هنگام بیماری ها به شیوه­ ای غیر تهاجمی را فراهم کرده است. درهمین اواخر با طراحی رشته پالس تصویربرداری مناسب بر روی پویش گر تشدید مغناطیسی، امکان اندازه گیری میزان تبادل شیمیایی بین عامل کنتراست و آب که به پدیده انتقال اشباع به واسطه تبادل شیمیایی (CEST) مشهور است، امکان پذیر شده است. اثر CEST منجر به کاهش تعداد هیدروژن­ های آب و پایین­ آمدن شدت روشنایی تصویر تشدید مغناطیسی می شود؛ لذا به این اثر کنتراست منفی CEST هم گفته می­ شود. وجود رابطه­ ای تحلیلی بین نرخ تبادل شیمیایی و شاخص­ های بالینی (دما، مصرف گلوکز، pH و موارد دیگر)، علاقه مندی به اندازه گیری و کمّی­ سازی کنتراست CEST را افزایش داده است. این پژوهش یک فرمول ریاضی بسته دقیق از کنتراست CEST در حالت­ های گذرا و دایمی ارایه می­ دهد. در این مطالعه با شناسایی عوامل تخریبی مزاحم، مانند انتقال مغناطیس شوندگی توسط ماکرومولکول ها (MT) و اثر اشباع مستقیم آب، کنتراست CEST در مدل های دو و سه حوضچه­ ای با استفاده از داده­ های پارامتری برگرفته از بافت بدن و داده­ های ناشی از مشاهدات تجربی، مدل سازی می­ شود. تطابق کنتراست CEST پیشنهادی با روش اندازه­ گیری غیر­ متقارن که مورد استناد بسیاری از پژوهش گران است، برای عامل های کنتراست پارامگنتیک در یک مدل سه حوضچه ای بررسی شده است. میزان خطای نسبی برازش به طور متوسط بر روی سه دسته داده تجربی از چهار درصد کمتر بود؛ علاوه بر آن سازگاری مقبولی بین کنتراست CEST پیشنهادی با یک فرمول تجربی بر اساس داده­ های مبتنی بر عامل­ های دیامگنتیک در مدل دو حوضچه­ ای هم دیده می­ شود. با دست یابی به این رابطه تحلیلی از کنتراست CEST، امکان بهینه­ سازی و درک نحوه وابستگی آن به پارامترهای اثرگذاری مانند میزان غلظت عامل کنتراست، نرخ تبادل شیمیایی و ویژگی­ های پالس الکترومغناطیسی (مانند دامنه و عرض پالس در پالس­ های مستطیلی) فراهم می­ شود.

زمینه و هدف: ضایعات آندومتر چالش های مهمی در تشخیص و مدیریت ایجاد می کنند و به تکنیک های تصویربرداری پیشرفته برای ارزیابی دقیق نیاز دارند. در میان این تکنیک ها، تصویربرداری تشدید مغناطیسی با کنتراست پویا (DCE) و تصویربرداری بر وزن انتشار یا تصویربرداری دیفیوژن (DW) به عنوان ابزار ارزشمندی پدیدار شده اند. مطالعه حاضر با هدف بررسی نقش DWI-MRI و DCE-MRI در ارزیابی ضایعات آندومتر انجام شد. روش کار: پایگاه های اطلاعاتی بین المللی (Web of Science، PubMed، Scopus و Embase) جست وجو گردید و مطالعاتی که نقش DWI-MRI و DCE-MRI را در ارزیابی ضایعات آندومتر را بررسی می کردند استخراج شدند. داده های جمع آوری شده با استفاده از مدل اثرات تصادفی در STATA (نسخه 15) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: از مجموع مطالعات جمع آوری شده، 16 مورد معیارهای واجد شرایط بودن را داشتند که شامل حجم نمونه کل 754 نفر بود. میانگین سنی افراد مورد مطالعه 03/10±58 سال بود. نتایج نشان داد که حساسیت DWI-MRI در ارزیابی ضایعات آندومتر 83% (79% تا 86%)، ویژگی 87% (84% تا 90%) و دقت آن 88% (83% تا 94%) می باشد. همینطور حساسیت DCE-MRI 86% (80% تا 91%)، ویژگی 87% (83% تا 90%) و دقت 85% (80% تا 90%) به دست آمد. نتیجه گیری: به طور خلاصه، نتایج این مطالعه از کاربرد DWI-MRI و DCE-MRI به عنوان ابزارهای ارزشمند در تکنیک های تشخیصی برای ارزیابی ضایعات آندومتر حمایت می کند.